گزارشی از سوره مبارکه قاف
45 آیه مکی سوره قاف حکایت انسان است وخدا وخلقت، وبازگشتی بزرگ یعنی معاد.با قسم به قرآن شروع می شود و ادامه پیدا می کند با اشاره به انسان هایی که از پیامبری یکی مثل خودشان(انسان) تعجب کرده اند وزیر بارنمی روند وخداوندی که پهنه علمش بی نهایت است وخلقت با شکوهی دارد که اگر درست دیده شود روشن ترین دلیل بر بزرگی سازندهاش است.پس از آن، سوره قاف یادی از اقوام گذشته تاریخ می کند که ویژگی مشترکشان «نه» گفتن به پیامبران خدا بود؛ قوم نوح وثمود ولوط وعاد و مردم رس و أیکه(قوم شعیب) وتبع وفرعون.و همه این انکارها در حالی بوده وهست که خداوند از هر کس دیگر به انسان نزدیک تر است و فرشتگانش همیشه انسان را زیر نظر دارند.
مرگ،حقیقتی که فراری از آن نیست و صحنه های هولناک روز قیامت که فرشتگان همراه انسان با او به محکمه می آیند و متجاوزان از حدود و احکام خداوند به عذاب دچار می شوند،تصویر آیات بعدی است.سپس روی دیگر سکه آشکار می شود؛بهشت،جایی که اهل توبه و کسانی که حتی دور از چشم مردم، به خاطر ترس از خدا ،مراقب رفتارهای خود بودهاند،در آن آرامش همیشگی دارند.
خداوند دوباره از تاریخ سخن می گوید.تاریخ قدرت مستکبران زمانه را به ریشخند می گیرد چرا که به یاد دارد زورمندان پر ادعایی را که در قدرت وعظمت ظاهری کسی به آن ها نمی رسد،در برابر خواست خدا هیچ پایگاهی نداشتند و به خاک سیاه نشستند. سپس خداوند به قدرت خود در خلقت آسمان ها وزمین اشاره می کند و بعد از توصیه پیامبر به صبر و نیز حمد و تسبیح او در زمان های معین(نماز)،قلب او را از یاد قیامت و نداهای آسمانی آن روز آکنده می کند.روزی که مرده ها به دستور یگانه حاکم مرگ وزندگی از قبر بیرون می آیند و در پیشگاه او جمع می شوند.آگاهی خدا از گفتار دشمنان، مختار بودن انسان در پذیرش حق و وظیفه پیامبر در تذکر به مردمی که وعده عذاب آخرت را باور دارند،آخرین آیات سوره قاف را ترتیب می دهند.
پیام گزیده ها
خالق انسان از همه وسوسه های درونی او و آنچه در قلبش می گذرد باخبر است.خدا از رگ گردن به انسان نزدیک تر است.(آیه 16)
در تاریخ بشر کسانی بوده اند که بیشتر از مستکبرین امروزی قدرت وعظمت داشته اندو صاحب نفوذ در سرزمین های زیادی بوده اند اما دربرابر حکم وخواست خدا هیچ راه فراری نداشتند.این موضوع کسانی را که قلب بیداری دارند یا با توجه و نه سرسری گوش می دهند آگاه کننده است. (آیه 36 و 37)
روز قیامت خداوند به انسان می گوید:تو چشمت را به روی حقایق بسته بودی و خودت را نسبت به اتفاقات این روز به بی خیالی زده بودی. اما حالا تو را با حقیقت روبرو کرده ایم و تو از ترس واضطراب خیره خیره به آنچه رخ می دهد نگاه می کنی. (آیه 22)
ختم کلام
مومنان رسالتی بیش از آن چه بر عهده پیامبر بوده است ندارند.به گفته قرآن خداوند اگر می خواست همه را مؤمن قرار می داد.رسول گرامی وظیفه ای بیش از این نداشت که راه را نشان بدهد و رهروان را رهبری کند.هیچ اجباری نمی توانست باشد و مردم حق داشتند با پذیرش شرایط خاص، دین دیگری اختیار کنند و از این جهت آزاری نمی دیدند.حتی در جهاد اسلامی، مسلمانان با کفاری روبرو بودند که تهدیدی برای حکومت اسلامی به شمار می رفتند.قرآن در آیاتی شبیه آیه آخر سوره قاف وظیفه پیامبر را به گونهای گوشزد می کند که از حساسیت ها ونگرانی های ایشان بکاهد و تأکید می کند پیامبر نسبت به ایمان آوردن یا نیاوردن مردم مؤاخذه نمی شود.در مقابل آن چه از پیامبر و سایر پیشوایان دین ومبلغان هدایت خواسته شده است فراهم کردن شرایط یک انتخاب آگاهانه است .مردان حق از این جهت به پیکار با طاغوت ها می پردازند که طاغوت ها مانع آگاهی و رسیدن پیام خدا به انسان ها هستند.یکی از دلایل ضرورت تشکیل حکومت اسلامی نیز همین است که شرایط جامعه برای جریان سالم آگاهی ها وتعالیم خداوند مناسب گردد.